BENNINGBROEK – De gemeente Medemblik ziet geen juridische belemmering om op een locatie in Benningbroek logies toe te staan, ondanks bezwaren van de politieke fractie GemeenteBelangen. Raadslid R. Paarlberg stelde op 16 oktober kritische vragen over de huisvesting van arbeidsmigranten, de bestemming van het terrein en een ongeveer vijftien jaar oude omgevingsvergunning voor een molen met restaurant die nooit is gebouwd. Volgens het college is de juridische situatie anders dan de fractie veronderstelt. De bestemming Horeca-2 staat volgens de gemeente ook overnachtingen toe en een ongebruikte omgevingsvergunning vervalt niet automatisch.

De discussie draait om de vraag of een bestaande horecabestemming kan worden gebruikt voor de beoogde huisvesting van arbeidsmigranten. GemeenteBelangen betwist de uitleg die het college eerder aan de bestemming heeft gegeven. Volgens de fractie is Horeca-2 bedoeld voor een restaurant of spijshuis en vallen hotelvoorzieningen en overnachtingen onder een andere categorie.

Paarlberg verwijst daarbij naar het oorspronkelijke plan voor een molen met restaurant. Omdat deze molen nooit is gebouwd, vraagt het raadslid zich af of de initiatiefnemer nog rechten kan ontlenen aan de destijds verleende vergunning. Het college bestrijdt de juridische uitgangspunten van GemeenteBelangen en verwijst naar de regels die voor de locatie gelden.

Ook overnachten toegestaan binnen Horeca-2

Volgens het gemeentebestuur moet niet alleen worden gekeken naar de naam van de bestemming, maar ook naar de bijbehorende begripsbepalingen. Binnen Horeca-2 zijn volgens de bestemmingsomschrijving bedrijfsgebouwen en overkappingen voor reguliere horeca toegestaan. De definitie van reguliere horeca omvat volgens het college niet uitsluitend bedrijven die eten en drinken serveren, maar ook bedrijven die logies aanbieden.

Daarbij worden onder meer cafés, restaurants, hotels, pensions en snackbars genoemd. Op basis van deze omschrijving concludeert het college dat logies binnen Horeca-2 rechtstreeks is toegestaan. De gemeente is het daarom niet eens met het standpunt van GemeenteBelangen dat overnachtingen uitsluitend onder een andere horecacategorie kunnen vallen.

Het college maakt in de beantwoording niet afzonderlijk duidelijk welke voorwaarden specifiek voor het verblijf van arbeidsmigranten gelden. De juridische onderbouwing beperkt zich tot de constatering dat logies binnen de bestaande bestemming mogelijk is.

Oude vergunning vervalt niet automatisch

Een tweede discussiepunt betreft de oorspronkelijke omgevingsvergunning, die volgens GemeenteBelangen ongeveer vijftien jaar geleden werd afgegeven voor de bouw van een molen met restaurant. De fractie stelt dat de vergunning inmiddels vervallen zou moeten zijn, omdat nooit met de bouw is begonnen. Daarmee zou volgens het raadslid geen sprake meer zijn van bestaande rechten waarop de initiatiefnemer zich kan beroepen.

Het college spreekt dat tegen. Volgens de gemeente vervallen omgevingsvergunningen niet automatisch wanneer een initiatief niet wordt uitgevoerd. Zowel onder de oude wetgeving als onder de huidige Omgevingswet bestaat wel de mogelijkheid een ongebruikte vergunning in te trekken, maar dat gebeurt niet van rechtswege. Onder de oude wetgeving kon een omgevingsvergunning in beginsel na drie jaar zonder gebruik geheel of gedeeltelijk worden ingetrokken. Voor bouwactiviteiten gold doorgaans een kortere termijn van 26 weken, tenzij in de vergunning een andere termijn was opgenomen.

Sinds de invoering van de Omgevingswet geldt volgens het college een algemene intrekkingstermijn van één jaar. Wanneer gedurende die periode geen activiteiten plaatsvinden, kan het bevoegd gezag besluiten de vergunning in te trekken. Dat betekent volgens de gemeente niet dat een vergunning na het verstrijken van die termijn automatisch ongeldig wordt.

Vragen over gemeentelijk huisvestingsbeleid

GemeenteBelangen verbindt de juridische discussie ook aan het gemeentelijke beleid voor de huisvesting van arbeidsmigranten. Volgens de fractie heeft het college eerder erkend dat het initiatief het maximum van twee huisvestingslocaties overschrijdt. Paarlberg stelt dat er geen juridische noodzaak bestaat om van het eigen beleid af te wijken wanneer de initiatiefnemer geen bestaande rechten meer heeft.

Het college gaat in zijn antwoord niet afzonderlijk in op de gestelde overschrijding van het maximumaantal locaties. Het gemeentebestuur verwijst opnieuw naar de horecabestemming en stelt dat de initiatiefnemer de gronden mag gebruiken voor activiteiten die daar rechtstreeks zijn toegestaan. Daarmee blijft een belangrijke beleidsmatige vraag onbeantwoord: hoe de gemeente de beoogde huisvesting beoordeelt in verhouding tot het maximumaantal locaties dat GemeenteBelangen aanhaalt.

De fractie heeft daarnaast aandacht gevraagd voor een verzoek op grond van de Wet open overheid (Woo). Volgens Paarlberg kunnen de opgevraagde documenten meer inzicht geven in de achtergronden van het initiatief en de besluitvorming. Het college antwoordt dat de informatie die naar aanleiding van het Woo-verzoek wordt verstrekt openbaar is. Zodra het verzoek is afgehandeld, kunnen gemeenteraadsleden en inwoners dezelfde informatie opvragen via de afdeling Juridische Zaken.

De antwoorden maken duidelijk dat het college de juridische bezwaren van GemeenteBelangen vooralsnog niet deelt. Of de beantwoording ook voldoende duidelijkheid biedt over de concrete voorwaarden voor de huisvesting van arbeidsmigranten en de verhouding tot het gemeentelijke beleid, zal uit eventuele verdere behandeling in de gemeenteraad moeten blijken.