Deze week maakte het College eindelijk zijn plannen bekend voor de gemeente Medemblik in de komende jaren, met de publicatie van het College Uitvoeringsprogramma (CUP), het ‘beleidskompas’ voor deze raadsperiode. De verkiezingen zijn alweer zevenenhalve maand geleden, dus je kunt wel zeggen dat de heren wethouders ruim de tijd hebben gehad om de ambities uit het coalitieakkoord concreet in te vullen.
Maar echt concreet is het helaas niet geworden. Het document is op z’n best een echo van de holle verkiezingsretoriek uit de programma’s van Hart voor Medemblik, Gemeentebelangen en VVD. Danwel een voortzetting van het beleid van het voorgaande college. Kortgezegd: veel geblaat, weinig wol. Voor een coalitie met als motto ‘Duidelijk, Daadkrachtig en Dichtbij’ is dat natuurlijk uitermate teleurstellend. Ze doen hiermee precies het omgekeerde van wat de inwoners en ondernemers van Medemblik was beloofd en voorgespiegeld. In plaats van duidelijk te communiceren met de samenleving over concrete plannen en beleidsdoelen, hult dit College zich in bureaucratische nevelen.
Het CUP verheldert niets en zorgt alleen maar voor een onnodige complicatie van het besluitvormingsproces in de Raad, een extra rookgordijn. Voorafgaand aan de behandeling van het CUP moet namelijk eerst nog in de Gemeenteraad een reguliere begroting worden afgehamerd voor 2027. Maar in de woorden van het College zelf gaat dat slechts om een ‘beleidsarme’ begroting, voor lopende gemeentezaken. Volgt u het nog? Het College impliceert dat je voor concrete beleidsdoelen en politieke vergezichten in het CUP moet wezen.
Helaas wordt ook het CUP gekenmerkt door precies dezelfde mate van beleidsarmoede als de normale begroting voor 2027. Eén voorbeeld is de aanstelling van een kinderburgemeester, een belangrijk symbolisch initiatief uit het coalitieakkoord voor het vergoten van burgerparticipatie in het gemeentebestuur. Maar in het CUP wordt de invoering van een kinderburgemeester nu op de lange baan geschoven, voorlopig staat het voor 2028 op de agenda.
Hart voor Medemblik gaat er prat op ‘ombudspolitiek’ te bedrijven. De partij is groot geworden in de oppositie, door de straat op te gaan en te praten met inwoners. ‘Mínder onkruid en hondepoep? Meer boa’s en cameratoezicht? U vraagt, wij draaien!’ Maar nu ze aan de macht zijn blijkt besturen toch heel wat anders dan oppositievoeren. Leiderschap tonen betekent immers vooropgaan, de weg wijzen. Verantwoordelijkheid nemen. Daarvoor zul je ook moeilijke beslissingen moeten durven nemen.
In plaats van kiezers naar de mond te praten. Over de energietransitie en het klimaat bijvoorbeeld. Maar in het CUP ontbreekt elke toekomstvisie. Of de ambitie om een betere aarde achter te laten voor toekomstige generaties.
Ik heb grote spijt dat ik op Hart voor Medemblik heb gestemd, mee laten slepen in de populistische storm, een storm dat later niet eens een briesje in een glas water blijkt te zijn. Over 4 jaar volgt de afrekening en dan vermoed ik dat de VVD en HvM de grote verliezers zullen zijn.